Dit was een geweldig experiment om mee te maken. Bij het project De vlucht van de Rosse Grutto hebben de deelnemers elkaar nooit ‘echt’ ontmoet, alleen in een virtual writers’ room, een online bijeenkomst onder leiding van dichter en toneelschrijver Emilie Collyer. Waar zou ons dat brengen? Dat was bij ons team de grote vraag.
Aan de schrijvers zou het alvast niet liggen: Tamara Feddema, Sylke Kingma, Myrte Marije Veenbaas en Elmar Kuiper waren deelnemers vanuit uit Leeuwarden-Fryslân en Ruby Mary Gill, Mohammad Taha, Sam Morley en Jacqui Hodder werkten mee vanuit uit Melbourne-Victoria.
Centraal in deze writer’s room stond de migratie van de rosse grutto (reade skries of heawylp in het Frysk, bar-tailed godwit in het Engels) die jaarlijks heen en weer trekt tussen verschillende overwinteringsplaatsen op het zuidelijk halfrond, en het noordpoolgebied waar de vogel broedt en haar jongen grootbrengt. Dat is ook de reden waarom collega David Ryding van CoL Melbourne deze marathon-trekvogel als symbool voor verbinding en doorzettingsvermogen zag en er dit project omheen bedacht.
Door deze aanpak én door het thema die fraaie filosofische lading mee te geven, op dit moment in onze roerige wereldgeschiedenis, is er vanuit uit twee continenten een unieke serie gedichten ontstaan. De afstand tussen Melbourne en Leeuwarden is moeiteloos met literatuur overbrugd. Laat het een voorbeeld voor velen zijn.
Ernst Bruinsma
Oktober 2026
Wil je deze publicatie lezen in een andere taal?
