Acht kleurrijke abstracte landschapsschilderijen van Annemarieke Woltman (1959-1997) gaan in gesprek met de muziek van haar broer Herman Woltman en zangeres/trompettiste Ella de Jong (het duo Ella & Her man). Samen met Tsead Bruinja (Dichter des Vaderlands 2019-2020) schreven zij nieuwe muziek, liedjes en gedichten geïnspireerd door hoe Annemarieke dertig jaar geleden zee, weide en lucht zag.
Ze praatten in IJlst, Leeuwarden, Amsterdam en Nijmegen over het allereerste moment van kijken, proeven en horen. Zo ontstond een lied over dochters die voor het eerst sneeuw voelen en onder de indruk raken van een wilde zee. Bruinja dacht na over hoe schilders een landschap kunnen stopzetten en vertaalde een nummer van zijn favoriete band Marillion waarin de zanger ons uitdaagt om een vonkje te vangen en een wolk aan de lucht te spijkeren.
Het uitzicht dat Woltman, De Jong en Bruinja met het publiek delen is weids. Het reikt van een krankzinnig liefdeslied uit de havenstad Buenos Aires naar zeehonden en zeevogels op het wad, naar gedichten van rouw om het wrede lot dat vluchtelingen treft in de Middellandse Zee en de mensen in Gaza, die uitgehongerd en gebombardeerd worden.
Naast muziek met teksten van Bruinja worden er ook liederen gebracht die gebaseerd zijn op gedichten van Baukje Wytsma (1946-2022) en Karin Hazewinkel, liedjes in het Fries en Frans over het verlies van kruidige weide en weidevogels en de hoop en inspiratie die het wad en het rijke leven daaromheen toch nog kunnen bieden.
Foto: Lucas Kemper
Bezoek website →
