15 juni 2026
15 juni 2026
Meneer Hut!
Hoe is het leven daar? Ik heb je oneindig lang niet gezien, ook al is dit niet waar. Hoe is het weer? Hoe is het eten? Hoe gaat het met je algehele gesteldheid? Schrijf je nog wel eens wat? De expositie is mooi geworden, mijn welgemeende complimenten. Erg mooi vormgegeven ook. Zoals ik al zei vind ik dat het een permanente plaats zou moeten krijgen. Het past immers perfect in Tresoar. Als jij nou een petitie start dan teken ik ‘m twee keer. Een keer als stadsdichter en een keer als mijzelf. Heb je de eerste twee toch al mooi binnen. Misschien wil jullie kat ook wel een poot zetten.
Hoe gaat het dichterschap der provincie? Heb jij nog wat te doen? Weten ze jou nog te vinden? Mij amper nog, ik vraag me af of iedereen dood is of dat ik gewoon te vaak met mijn kop in de krant ben verschenen. Ik was altijd al bang voor dat laatste. Het kan nooit oneindig duren. Het stelt me wel in staat om veel te schrijven en dat maakt me blij. Ik heb het nodig, schrijven, hoe infantiel dat ook klinkt, ik kan er niets aan veranderen, het is nu eenmaal wat het is. Ik ga deze zomer nog wel een mooi en bijzonder laatste grote project doen met wijkbewoners, waarover later meer. Worden we nog rondgereden als we afscheid gaan nemen eind januari? Heb je dat al geregeld? Straks krijgen we een tomaat op onze kop en terecht met al die poespas.
Ik ben nu in Warschau, bijna mijn tweede thuis ondertussen. Ik ben aan het schrijven en ik wandel weinig rond in verband met die momenteel rottige knie, maar ik kan in ieder geval al een stuk meer dan de laatste keer dat je mij zag en dat is al erg prettig.
Het werd tijd om je weer te schrijven, vooral omdat het nieuwe ontwerp voor onze brieven zo leuk is!
Hoi!
Liefs uit Warschau,
Marrit
Frou Jellema,
Foarst: fan herte lokwinske mei de kommende útjefte fan dyn roman! It is in hiel wurk om in boek te skriuwen, en fyn dan mar in geskikte útjouwer. Ik tink datsto goed terjochte kommen bist, en sjoch der bot nei út om dyn nijste te lêzen. Hast al in titel, krijt it ek in moai omslach? (Hiel belangryk, it is de doar nei in boek.)
Lytse Ivichheid – Eindeloos Nu is oant en mei novimber fan dit jier yn Tresoar te sjen. It wie drok by de iepening, en de besikers hiene in soad oandacht foar de útstalde bondelomslaggen. Foarmjouwer Marleen Stoelwinder hat fan de ekspo sels in keunstwurk makke. It soe eins yn syn gehiel bewarre wurde moatte, hielendal mei iens!
Ja, asto yn it fiere Poalen sitst, wurdt it dreech om mekoar spontaan op strjitte tsjin te kommen. Dit fyn ik in foardiel fan it wenjen yn Ljouwert: hoechst de doar mar út te stappen, of do komst in skriuwer of dichter tsjin. Ik kuierje nei Tresoar, om dêr yn de stúdzjeseal oan de slach, en kom ûnderweis al skriuwer Baukje Zijlstra tsjin. Op in flechtheuvel midden op in drokke dyk botste ik ris op dichter Elske Kampen. Ik swaai nei in útjouwer dy’t op it terras by Fire sit. By de baly fan Tresoar bots ik op Tjeerd Schumacher, dwaande mei in nij boek. Dichter Sytse Jansma stapt nei myn tafel, de Skriuwersfakskoalle, wannear ha we wer les, hoe giet it mei dyn studinten? Gabrielle Terpstra of Martsje de Jong is der, en as ik dan werom rin nei hûs, oer de brêge, dan tref ik dêr de stedsdichter, op it bankje foar har hûs.
Skande datst minder opdrachten krijst de lêste tiid, Marrit, mar lykas it grutte orakel Cruijff sei: Elk nadeel hep se foordeel. It jout tiid foar oare saken. Do hiest trouwens dochs in knappe foardracht yn de stasjonshal fan Ljouwert nei oanlieding fan Mata Hari har 150e bertedei. Datst dêr sa stiest mei dyn stikkene knibbel, respekt.
pozdrawiam serdecznie,
Arjan