Ochtendgroet
Door Bernard Wesseling
MMatL: Een zin wappert aan de lijn op Noorderstreek 8, Schiermonnikoog
Eerder hing hij aan een waslijn in een vlasveld bij Blije
Soms durf ik te geloven
dat verdriet verrijkt
dat mislukken adelt
dat macht verarmt
dat een slechte dag kan kantelen met een lach
en een jeugd zich wreekt
slechts voor zover ze ons iets te vertellen heeft
dat de slachtoffers van de tiran, die zijn tirades doodzwijgen,
hierin voor mededogen met hem pleiten
omdat in genade leven kostbaarder is dan het leven zelf
dat hoop, hoe ongericht ook, meer is dan opgeschorte wanhoop,
en de goede afloop geen vereiste – niet
als het zo lang goed was als het was want dat was het
dat van alle eenzaamheden de mijne valt te dragen
zolang ik nu en dan van iemands afgrond de bodem mag zijn,
van iemands vreugde de aanleiding
en tenslotte, dat mijn geheugen de overgang zal verzachten
door bevriende mogendheden naar mijn zijde te laten snellen
in het licht van het einde
Bernard Wesseling
Bernard Wesseling (1978) is schrijver en dichter. Zijn debuut Focus werd bekroond met de C. Buddingh’-prijs. Ook schreef hij de romans Portret van een onaangepaste en Midzomer, stadsmoe en in 2022 We ramen de schade die ons het zicht op de weelde ontneemt, zijn ontroerende literaire memoir over zijn vader. Ontkrachtingen en affirmaties is zijn recent verschenen dichtbundel, lovend besproken in De Groene Amsterdammer en Trouw.