It drukken op \u2019e belle hat gjin inkeld effekt en op it r\u00fat tikje leveret ek neat op. Ynienen falt myn each op it papierke neist in blompot yn it finsterbank. \u2018Stoffel is om de hoek\u2019 stiet der op, mei d\u00ear\u00fbnder in pylk nei rjochts. Ik folgje de pylk en rin om it h\u00fbs hinne. As ik achter kom, sjoch ik in grutte bult \u00e2ld izer. Frames fan tafels en stuollen, in \u00e2lderwetske spiraalboaiem fan in b\u00ead, izeren jiske-amers en oar guod d\u00ear\u2019t ik de oarsprong net fan th\u00fasbringe kin. Ik hear it tichtslaan fan in doar en rin yn de rjochting fan it l\u00fbd. Krekt achter de bult mei izer wurd ik in \u00e2ld hokje gewaar d\u00ear\u2019t de doar fan heal \u00fat de knieren hinget. \u2018Stoffel is om de hoek\u2019 stiet der mei swart ferve letters opskildere. Is Stoffel de bewenner? De persoan d\u00ear\u2019t ik mei maild ha? Myn nijsgjirrigens wint it fan it fage gefoel dat der wat net doocht en ik rin links om it hok hinne om\u2019t de pylk \u00fbnder de tekst dy kant op wiist. In modderich paadsje bringt my troch in stikje greide nei de w\u00e2lskant fan in sleat. In lege winkelwein fan de Aldi liket de ein fan it paad te markearjen. In oanlissteger fan jerrycans en ferm\u00f4ge planken stekt in pear meter it wetter yn. Ik sjoch om my hinne. Gjin minske te sjen. Ek gjin buorden oer Stoffel. Krekt as ik besl\u00fat dat ik foar de gek holden wurdt en omkeare sil, hear ik it stadich tuffen fan in motorke. Ut de tichte reidkraach wei ferskynt in boatsje dat myn kant op fart. De man yn \u2019e boat stekt de h\u00e2n omheech en ropt: \u2018D\u00ear wiene jo al. Jo binne allinnich? Net ien is jo folge?\u2019 Krekt as ik tink dat n\u00fbmer 11 net bestiet, \u00fbntdek ik it begjin fan in tegelpaad. It is heal fersk\u00fble achter in pear str\u00fakjes. Op \u2019e stikkene brievebus kin ik yn de healsliten letters noch krekt de namme Visser werkenne. Dit moat it goede adres w\u00eaze. Ik parkear myn auto l\u00e2ns de dyk en rin […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":20046,"parent":19928,"menu_order":74,"template":"","project_type":[],"class_list":["post-20049","project","type-project","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\u2018Fansels net,\u2019 sis ik, \u2018w\u00earom soe der ien achter my oankomme?\u2019
\u2018Fanwege Stoffel. Minsken pleagje him altyd.\u2019
\u2018Ik kom foar it akwarium.\u2019
\u2018Jawis, mar it akwarium is fan Stoffel. Ik ha noch eefkes mei him te farren west, dat is er sa wend sjoch. Wy h\u00e2lde beide fan it wetter.\u2019
De man leit it boatsje oan. Dan pas sjoch ik it akwarium dat foar him yn it boatsje stiet. Yn it lytse laachje wetter swimt in skyldpod. De man komt oerein en tilt de gl\u00eazen bak op.
\u2018As jo him eefkes oannimme en yn de winkelwein sette, kinne jo fuort mei him yn \u2019e kunde komme.\u2019 S\u00fbnder op myn antwurd te wachtsjen triuwt er my de bak yn \u2019e hannen en springt d\u00earnei op \u2019e w\u00e2l. Ferbjustere doch ik wat er seit.
\u2018Sjochst wol Stoffel, dizze man wit wat er dwaan moat.\u2019
Hy b\u00fbcht him oer it akwarium en aait s\u00eaft oer de hurde boppekant fan it bistje. Dan pakt er de winkelwein en begjint te rinnen. Wifeljend kom ik efter him oan.
\u2018Tink derom,\u2019 seit er nei in meter as tweintich wylst er it weintsje stadich nei links ta draait, \u2018no moatte jo net te hurd. As jonkje is er in kear de bocht \u00fatflein en s\u00fbnt dy tiid wol er it leafst allinnich rjocht\u00fat.\u2019 Hy b\u00fbcht him wer oer de winkelwein en tikket op it gl\u00eas. \u2018Ja no, Stof, al bist no in grutte fint, dyn holtsje is noch altyd bang. We binne der hast.\u2019 Ik wit net oft dy l\u00easte wurden foar my of foar it bistje bedoeld binne.
\u2018Stoffel hat wat help nedich,\u2019 seit er no tsjin my. \u2018Allinnich kin er it net.\u2019
\u2018Ik kom foar it akwarium,\u2019 werhelje ik. \u2018S\u00fbnder Stoffel,\u2019 sis ik der foar de wissichheid achteroan.
\u2018Sst. Lit it him net hearre. Dat is sa begrutlik.\u2019 De man begjint te fl\u00fasterjen. Mei de m\u00fble ticht by myn ear praat er fierder: \u2018Hy is myn b\u00easte maat. Hy moast sa g\u00fble doe\u2019t dy frou sei dat it akwarium ferkocht wurde moast.\u2019 De man praat no noch sachter. \u2018En se woe Stoffel swimme litte. Ik sei noch dat de sleat fierstente donker wie, mar se woe my net leauwe.\u2019
\u2018Welke frou?\u2019 Ik fl\u00fasterje no ek.
\u2018Dy frou fan de gemeente. Dy\u2019t foar my soarget no\u2019t mem hjir net mear is. Se seit dat ik hjirwei moat.\u2019
\u2018En Stoffel kin net mei?\u2019
\u2018Hy wol hjir bliuwe.\u2019 De man hat de triennen yn \u2019e eagen. \u2018Doe sei se dat we him hjir litte kinne. Hjirachter yn \u2019e sleat. Om\u2019t er fan wetter h\u00e2ldt, sjoch.\u2019
\u2018Mar net fan de sleat,\u2019 sis ik wylst ik him help om de winkelwein oer in losse stien hinne te tillen.
\u2018Jo begripe it. Hearst dat, Stof? Dizze man begrypt it.\u2019 Hy pakt my by de h\u00e2n en knypt der even yn. \u2018As jo dat no even tsjin dy frou sizze, bring ik Stoffel f\u00east th\u00fas. Se swimt hjir achter yn \u2019e sleat.\u2019<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/leeuwardencityofliterature.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/wetterproef.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n\n\n\n\n